Ilustracja do hasła „Widoczność, fazy i lokalny przebieg zaćmienia”

Globalne maksimum zaćmienia jest chwilą najlepszej geometrii dla całego zjawiska, lecz nie musi być widoczne z danego miejsca. Lokalny przebieg zależy od współrzędnych, wysokości Słońca lub Księżyca, wschodu i zachodu oraz położenia względem pasa zaćmienia.

Kontakty zaćmienia Słońca

Kontakty C1 i C4 oznaczają początek i koniec fazy częściowej. C2 i C3 ograniczają fazę całkowitą lub obrączkową, jeśli miejsce leży w odpowiednim pasie. Lokalne maksimum wypada między nimi i ma własną wielkość oraz zakrycie.

Poza pasem centralnym obserwator może widzieć tylko fazę częściową albo nie widzieć zjawiska. Mapa globalna i lokalna tabela kontaktów są więc uzupełniającymi danymi.

Fazy zaćmienia Księżyca

Zaćmienie Księżyca zaczyna się wejściem w półcień, następnie może rozpocząć się faza częściowa i całkowita. Dla lokalnego obserwatora Księżyc musi być nad horyzontem. Zjawisko może wschodzić lub zachodzić w trakcie fazy, co ogranicza widoczną część globalnej sekwencji.

Dane do obliczenia

Potrzebne są: typ, globalne maksimum, lokalne współrzędne i wysokość, strefa IANA, warunki horyzontu, kontakty lokalne, wysokość i azymut. Skala UTC zapobiega niejednoznaczności, a wynik lokalny powinien zawierać informację o czasie letnim.

Swiss Ephemeris ma osobne funkcje wyszukiwania globalnego i lokalnego. Użycie wyniku globalnego jako lokalnej tabeli jest błędem metodologicznym.

Znaczenie w astrologii

Ptolemeusz przywiązywał wagę do regionów widoczności w astrologii mundalnej. Współczesna astrologia natalna często skupia się na stopniu zaćmienia i jego aspektach do radixu, także poza strefą widoczności. To dwie tradycje interpretacji. Artykuł powinien wskazać, którą stosuje, zamiast przedstawiać jedną jako oczywistą.

Przykład i kontrola jakości

Jeśli globalne maksimum przypada przed lokalnym wschodem Słońca, obserwator nie zobaczy głównej fazy, nawet gdy mapa świata obejmuje jego kraj w szerokim opisie. Program lokalny powinien zwrócić wysokość nad horyzontem i kontakty widoczne po wschodzie.

W publikacji trzeba także odróżnić magnitudo zaćmienia od procentu zakrytej powierzchni tarczy. Te wartości mają inne definicje i nie powinny być używane zamiennie w tabeli.

Powiązane hasła

Bibliografia