Ilustracja do hasła „Sezony zaćmień i węzły Księżyca”

Sezon zaćmień jest kilkutygodniowym okresem, w którym Słońce znajduje się wystarczająco blisko jednego z węzłów orbity Księżyca, aby nów lub pełnia mogły utworzyć zaćmienie. Ponieważ kolejne syzygie dzieli około połowa miesiąca synodycznego, jeden sezon zwykle obejmuje dwa, czasem trzy zaćmienia.

Węzły jako geometria przecięcia

Węzeł północny jest miejscem, w którym Księżyc przechodzi z południowej strony ekliptyki na północną, a południowy przeciwnym przecięciem. Węzły leżą naprzeciw siebie i cofają się średnio po zodiaku, tworząc cykl około 18,6 roku.

Węzeł średni jest wygładzonym modelem, a prawdziwy uwzględnia krótkookresowe odchylenia i może chwilowo poruszać się bezpośrednio. Przy obliczeniu zaćmienia trzeba podać wariant.

Dlaczego nie ma zaćmienia co miesiąc

Orbita Księżyca jest nachylona do ekliptyki o około 5°. Większość nowiów i pełni przechodzi więc powyżej albo poniżej idealnej linii Słońce-Ziemia-Księżyc. Zaćmienie staje się możliwe dopiero blisko węzła.

Miesiąc drakoniczny trwa około 27,212220 dnia, a synodyczny 29,530589 dnia. Ich niezgodność powoduje przesuwanie lunacji względem węzłów i powtarzalność sezonów.

Astrologiczna analiza sezonu

Każde zaćmienie ma własny stopień, typ i widoczność. Sezon nie powinien być interpretowany jako jeden jednolity aspekt. Najpierw analizuje się poszczególne syzygie, potem wspólną oś znaków i domów oraz serię kolejnych kontaktów z radixem.

Jeśli kilka zaćmień dotyka tego samego władcy lub osi, można mówić o powtarzającym się temacie. Nadal trzeba zachować różnicę między nowiem, pełnią i lokalnym przebiegiem.

Dokumentacja

Podaj węzeł, jego długość i wariant, długości Słońca i Księżyca, separację od węzła, typ zaćmienia, maksimum UTC i źródło astronomiczne. Sama etykieta „sezon zaćmień” nie wystarcza do odtworzenia obliczenia.

Przykład i kontrola jakości

Odstęp około sześciu miesięcy między sezonami wynika z przejścia Słońca od jednego węzła do drugiego. Ponieważ linia węzłów cofa się, terminy przesuwają się w kalendarzu. Sezon nie jest sztywno przypisany do tych samych miesięcy.

Przy użyciu węzła prawdziwego program może pokazać krótką fazę ruchu bezpośredniego. Nie zmienia to długoterminowej regresji osi. Węzeł średni wygładza te oscylacje i daje prostszą, lecz inną datę ścisłego kontaktu.

Powiązane hasła

Bibliografia