Stacje i pętle retrogradacyjne jako zjawiska astronomiczne

Stacja zachodzi, gdy geocentryczna prędkość planety w długości przechodzi przez zero. Retrogradacja jest odcinkiem, w którym ta długość maleje. Planeta nie odwraca fizycznego obiegu wokół Słońca. Pętla jest wynikiem zmiennej geometrii obserwacji z poruszającej się Ziemi.

Planety wewnętrzne i zewnętrzne

Merkury i Wenus retrogradują w pobliżu dolnej koniunkcji ze Słońcem, gdy przechodzą między Ziemią a Słońcem. Planety zewnętrzne retrogradują wokół opozycji do Słońca, gdy Ziemia je wyprzedza. Mars, Jowisz i dalsze ciała tworzą pętle o różnych rozmiarach i okresach.

Na wykresie współrzędnych niebieskich pętla może obejmować także zmianę deklinacji i szerokości, nie tylko prosty odcinek zodiaku.

Jak wyznacza się stację

Efemeryda z flagą prędkości zwraca zmianę długości w stopniach na dobę. Moment stacji znajduje się jako zero tej funkcji. W praktyce program może publikować stację z ograniczoną dokładnością, ponieważ pozorny ruch jest bardzo wolny przez dłuższy odcinek.

Przy tranzycie najważniejsze jest, jak położenie stacji odnosi się do stopnia natalnego. Sama data stacji nie zastępuje obliczenia aspektu.

Wpływ na chronologię

Pętla zwiększa czas pobytu planety w określonym zakresie, może wielokrotnie przeciąć aspekt lub granicę znaku i dzieli proces na fazy bezpośrednie oraz wsteczne. Liczba przejść zależy od geometrii. Retrogradacja nie gwarantuje trzech egzaktów.

Pełna chronologia obejmuje obie stacje, wszystkie egzakty i granice orbisu.

Miejsce kanonicznej definicji

Astronomiczna definicja ruchu bezpośredniego, stacji i retrogradacji ma odrębne kanoniczne hasło w podstawach planet i ruchu. Niniejszy artykuł skupia się na funkcji zjawiska w datowaniu tranzytów oraz ingresów.

Przykład i kontrola jakości

Na tle gwiazd planeta rysuje pętlę lub zygzak, lecz w pojedynczym wykresie zodiakalnym widzimy tylko długość i jej znak prędkości. Do pełnego obrazu można dodać deklinację oraz szerokość ekliptyczną. Wtedy stacja długości nie musi zbiegać się z ekstremum pozostałych współrzędnych.

Moment zera prędkości jest wynikiem modelu i tolerancji. W praktycznym kalendarzu często wystarcza minuta lub godzina, ale obliczenie powinno zachować większą precyzję do kontroli.