Ingresy planet i zmiany znaków

Ingres jest dokładnym momentem przekroczenia przez planetę granicy znaku, czyli wielokrotności 30° długości ekliptycznej. W astrologii predykcyjnej oznacza zmianę jakości dłuższego tranzytu. Nie zastępuje aspektów do radixu, a podczas pętli retrogradacyjnej może wystąpić kilka wejść i wyjść z tego samego znaku.

Obliczenie granicy

Długości normalizuje się do 0°-360°. Dla przejścia z Ryb do Barana trzeba prawidłowo obsłużyć skok liczbowy z wartości bliskiej 360° do 0°. Program wyszukuje moment, w którym znormalizowana funkcja względem granicy zmienia znak, i zawęża wynik.

Prędkość określa kierunek: dodatnia oznacza wejście bezpośrednie, ujemna powrót retrogradacyjny. Zaokrąglenie pozycji przed wyszukaniem może przesunąć moment.

Jeden ingres albo trzy

Planeta może wejść do znaku, zawrócić do poprzedniego i ponownie wejść po stacji. Wtedy powstaje sekwencja trzech ingresów. Może też zawrócić przed granicą i nie zmienić znaku. Liczbę przejść ustala się w efemerydzie, tak samo jak przy aspektach.

Funkcja predykcyjna

Ingres wolnej planety zmienia pokoleniowe tło, lecz indywidualny sens zależy od domu, władców i ścisłych kontaktów. Ingres szybkiej planety tworzy krótszą zmianę tonu. Szczególnym przypadkiem są ingresy Słońca do znaków kardynalnych używane w astrologii mundalnej do kosmogramów sezonowych.

Pełna definicja granic znaków ma kanoniczne miejsce w kategorii znaków. Tutaj najważniejsza jest chronologia i powtarzalność przejść.

Dokumentacja

Podaj planetę, granicę, zodiak, UTC, czas lokalny, prędkość, kierunek, efemerydę i wszystkie przejścia w badanym zakresie. Dla domów dodaj system i pewność czasu urodzenia.

Przykład i kontrola jakości

Przykładowa planeta na 29°59′59″ Ryb nadal znajduje się w Rybach, a po przekroczeniu 0°00′00″ Barana tworzy ingres. Przy ruchu wstecznym granica zostaje przekroczona w przeciwnym kierunku. Rekord powinien więc zawierać zarówno znak docelowy, jak i kierunek.

W analizie wielokrotnego ingresu pierwszy kontakt może otwierać temat, powrót do poprzedniego znaku zmieniać kontekst, a ostatnie wejście stabilizować nową fazę. Taki opis jest modelem szkoły, który należy porównać z rzeczywistą osią czasu.