Solariusz, czyli powrót Słońca

Solariusz jest kosmogramem sporządzonym na moment, gdy tranzytujące Słońce wraca do dokładnej natalnej długości ekliptycznej. Okres solariusza trwa od jednego powrotu do następnego, nie od 1 stycznia do 31 grudnia. Dokładny moment może wypaść w innej godzinie, a czasem w innym dniu niż cywilne urodziny.

Wyszukiwanie powrotu

Funkcja błędu jest najmniejszą różnicą między bieżącą a natalną długością Słońca. W pobliżu urodzin skanuje się przedział i zawęża pierwiastek bez zaokrągleń. Trzeba podać efemerydę, tolerancję, UTC i lokalną strefę.

W przykładzie syntetycznym natalne Słońce leży na 295,057044°. Powrót nastąpił 14 stycznia 2025 o 23:27:37 UTC. Tolerancja wyszukiwania wynosiła 0,25 sekundy czasu.

Miejsce kosmogramu

Szkoły różnią się w wyborze miejsca. Część używa miejsca urodzenia, część miejsca faktycznego pobytu w chwili powrotu, a część porównuje oba warianty. Miejsce nie zmienia momentu geocentrycznego powrotu Słońca, ale zmienia osie i domy kosmogramu.

W przykładzie przyjęto Warszawę jako miejsce urodzenia wyłącznie jako jawną konwencję. Nie jest to zasada uniwersalna.

Relacja do radixu

Solariusz analizuje się jako układ roczny, ale jego sens zakotwicza radix. Ważne są osie powrotu w domach natalnych, planety blisko osi, powtarzające się władztwa i aspekty między kosmogramami. Profekcja może wskazać władcę roku, którego pozycja w solariuszu staje się szczególnie istotna.

Sam solariusz nie zastępuje tranzytów. Te wyznaczają bieżące kontakty wewnątrz rocznego okresu.

Tradycja rewolucji rocznych

Doroteusz przekazuje materiał o obrotach lat, a astrologia arabska rozwinęła rozbudowane procedury rewolucji rocznych. Abu Ma'shar łączy powrót z profekcjami, dystrybucjami i tranzytami. Współczesny solariusz ma wiele szkół, dlatego zasady należy przypisać autorowi.

Przykład i kontrola jakości

Do niezależnej kontroli solariusza można pobrać z JPL Horizons lub drugiej efemerydy długości Słońca przed i po podanym czasie. Natalna długość powinna leżeć między nimi, a błąd zmienić znak. Wartość po zaokrągleniu do minuty łuku nie wystarcza do takiej kontroli.

Kosmogram powrotu zawiera pełny układ planet, lecz definicję spełnia tylko powrót Słońca. Nie należy nazywać każdego aspektu w solariuszu „powrotem”. Pozostałe pozycje są kontekstem dokładnej chwili.