Local Space odwzorowuje położenia planet jako kierunki na lokalnym horyzoncie wybranego miejsca. Każdej planecie odpowiada azymut liczony wokół obserwatora. Kierunki można następnie przedłużyć po powierzchni Ziemi jako wielkie koła.
Azymut zamiast osi równikowych
Azymut określa kierunek na horyzoncie, zwykle liczony od północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wysokość mówi, jak wysoko ciało znajduje się nad albo pod horyzontem. Local Space korzysta przede wszystkim z azymutu, dlatego jest lokalnym, horyzontalnym układem odniesienia.
Michael Erlewine opisywał rozwój tej metody na początku lat 70. XX wieku. Wskazywał, że planety, miasta i miejsca można przedstawiać jako kierunki wychodzące z punktu centralnego. Jego tekst rozróżnia Local Space od zwykłej relokacji, która przelicza Ascendent i domy dla nowej lokalizacji.
Jak powstaje mapa
Dla określonej chwili i współrzędnych oblicza się pozycje horyzontalne planet. Azymut każdej planety staje się początkowym kierunkiem. Aby narysować go na globie, wyznacza się geodezyjną linię o tym początkowym azymucie. Na elipsoidzie WGS 84 można użyć algorytmów GeographicLib.
| Składnik | Znaczenie techniczne |
|---|---|
| punkt centralny | miejsce, dla którego obliczono lokalny horyzont |
| czas | chwila urodzenia lub innego zdarzenia w UTC |
| azymut | kierunek planety względem północy |
| wysokość | położenie nad lub pod horyzontem |
| wielkie koło | globalne przedłużenie kierunku na modelu sferycznym |
| geodezyjna | dokładniejsza linia na elipsoidzie |
Miejsce urodzenia czy aktualnego pobytu
Szkoły różnią się wyborem punktu centralnego. Można sporządzić mapę dla miejsca urodzenia, aktualnego domu albo innego ważnego miejsca. Każdy wybór daje inne azymuty. Metadane mapy powinny więc podawać punkt centralny i uzasadnienie.
Podobnie nie istnieje jedna powszechnie przyjęta szerokość strefy wokół linii. Erlewine zaznaczał brak ostatecznych, uniwersalnych reguł orbów azymutalnych. Narzędzie powinno ujawniać przyjęty orb zamiast przedstawiać go jako fakt astronomiczny.
Kierunek nie jest obietnicą zdarzenia
Popularna interpretacja łączy kierunki planet z doświadczeniami w przestrzeni domu, miasta i podróży. Taki sens jest astrologiczny i symboliczny. Mapa nie dowodzi, że przejazd wzdłuż linii spowoduje określone wydarzenie. Przy wyborze miejsca trzeba brać pod uwagę bezpieczeństwo, prawo, dostępność i realne warunki.
Local Space różni się od astrokartografii linii ASC, DSC, MC i IC oraz od horoskopu relokacyjnego. Pierwsza metoda mapuje kątowość planet na świecie, druga przelicza pełny kosmogram jednego miejsca.
Bibliografia
- Michael Erlewine, The Astrology of Local Space.
- Steve Cozzi, Planets in Locality, Llewellyn, 1988.
- Jim Lewis i Kenneth Irving, The Psychology of AstroCartoGraphy, 1997.
- Michael Erlewine, The Astrology of Local Space, PDF.
- GeographicLib, dokumentacja geodezyjna.
- NGA, WGS 84.