Progresywne Słońce, Merkury, Wenus i Mars

Progresywne Słońce, Merkury, Wenus i Mars są pozycjami tych ciał dla symbolicznej daty progresji sekundarnej. Poruszają się znacznie wolniej w skali życia niż tranzyty. Najważniejsze są zmiany znaku, kierunku, ścisłe aspekty do radixu oraz wzajemne aspekty progresywne.

Różne prędkości i funkcje

Progresywne Słońce przesuwa się zwykle około jednego stopnia na rok życia, ale używa się rzeczywistego ruchu dobowego, nie stałej wartości. Merkury i Wenus mogą na symbolicznej osi zmieniać kierunek, ponieważ ich rzeczywisty ruch w dniach po urodzeniu obejmuje stacje. Mars porusza się wolniej i jego progresywne aspekty mogą pozostawać aktywne długo.

W przykładzie dla wieku 35 lat progresywne Słońce leży na 0°33′32″ Ryb, Merkury na 10°33′11″ Wodnika, Wenus na 23°13′45″ Koziorożca, a Mars na 15°09′23″ Koziorożca.

Ingresy i stacje

Ingres progresywnej planety do znaku jest rzadkim punktem zmiany, ponieważ symboliczny ruch jest wolny. Stacja progresywnego Merkurego, Wenus lub Marsa może opisywać zmianę sposobu realizowania ich natalnej funkcji. Dokładna data zależy od interpolacji wokół zera prędkości.

Nie należy przenosić popularnych opisów bieżącej retrogradacji wprost na progresję. To inny zegar i dłuższa skala.

Aspekty do radixu

Aspekt progresywnej planety do natalnej planety łączy rozwijającą się pozycję symboliczną ze stałą strukturą urodzeniową. Stosowane orbisy są zwykle ciaśniejsze niż w natalnej analizie, ale zależą od autora. Raport musi podać konkretny próg i nie zmieniać go po obejrzeniu wyniku.

Najpierw opisuje się natalną planetę, potem progresywną funkcję, kąt i fazę. Tranzyty mogą zaznaczyć krótsze okresy wewnątrz długiej progresji.

Historia nowoczesnej praktyki

Podręczniki Alana Leo systematyzowały progresje w anglojęzycznej astrologii początku XX wieku. Późniejsi autorzy rozwinęli ich psychologiczne i cykliczne odczytanie. Należy odróżniać tę nowoczesną praktykę od dyrekcji pierwotnych tradycji klasycznej.

Przykład i kontrola jakości

Szczególnie informacyjna bywa zmiana kierunku progresywnego Merkurego, Wenus lub Marsa. Ponieważ jedna doba efemerydy odpowiada rokowi, stacja utrzymuje symboliczną koncentrację przez długi czas. Datę trzeba jednak interpolować z prędkości, nie wyznaczać z zaokrąglonego dnia.

Przy porównaniu z tranzytem należy zapisać obie pozycje. Zdanie „Wenus jest w Koziorożcu” jest niejednoznaczne bez określenia, czy chodzi o radix, progresję, tranzyt czy solariusz.