Astrologia relacyjna to szeroki obszar obejmujący analizę pojedynczych horoskopów pod kątem relacji, porównywanie dwóch lub większej liczby map oraz budowanie osobnej mapy relacji. Synastria, kompozyt i Davison odpowiadają na inne pytania, ponieważ powstają z innych danych i algorytmów.
Podstawowe pojęcia
| Termin | Definicja robocza Afterlogy |
|---|---|
| astrologia relacyjna | zbiorcza nazwa metod dotyczących relacji |
| synastria | porównanie dwóch lub większej liczby horoskopów z zachowaniem ich odrębności |
| dwukoło synastryczne | rysunek dwóch horoskopów na wspólnym kole, zwykle z mapą A wewnątrz i B na zewnątrz |
| interaspekt | aspekt między punktem mapy A i punktem mapy B |
| nakładka domu | położenie punktu A w domu B albo punktu B w domu A |
| kompozyt midpointowy | mapa zbudowana z punktów środkowych odpowiadających sobie pozycji A i B |
| kosmogram Davisona | mapa obliczona dla środkowego momentu i środkowego miejsca między danymi A i B |
| mapa pierwszego spotkania | horoskop konkretnego zdarzenia, a nie średnia dwóch horoskopów |
Synastria nie tworzy trzeciego horoskopu
W synastrii Słońce A pozostaje Słońcem A, a Saturn B Saturnem B. Odczytuje się ich aspekt, a następnie oba konteksty natalne. Dwukoło jest sposobem prezentacji. Tę samą synastrię można zapisać jako tabelę interaspektów albo dwa koła ustawione obok siebie.
Nakładki są kierunkowe. „Wenus A w 7. domu B” nie oznacza „Wenus B w 7. domu A”. Z tego powodu program i opis powinny pozwalać odwrócić koło wewnętrzne i zewnętrzne.
Kompozyt jest konstrukcją midpointową
W kompozycie oblicza się midpoint Słońca A i Słońca B, Księżyca A i Księżyca B, i tak dalej. Wynik jest jedną mapą matematyczną. Nie odpowiada ona koniecznie rzeczywistemu układowi nieba w jakiejkolwiek chwili. Może na przykład zawierać położenie Merkurego lub Wenus względem Słońca, które w realnej astronomii planetarnej nie występuje.
John Townley opublikował metodę jako The Composite Chart w 1973 roku, a Robert Hand rozwinął praktykę w Planets in Composite. W obliczeniach występują dwa midpointy oddalone o 180°, dlatego trzeba udokumentować regułę wyboru. Osobnym problemem są osie i domy: programy oferują metodę midpointów osi albo metodę miejsca odniesienia.
Davison jest środkiem czasu i przestrzeni
Ronald C. Davison opisał „relationship horoscope” w książce Synastry. Najpierw wyznacza się środkowy moment między dwoma momentami urodzenia, a następnie środkowe miejsce między współrzędnymi. Dla otrzymanej daty, czasu i miejsca oblicza się zwykłe pozycje efemerydalne.
Dlatego Davison jest mapą rzeczywistego układu planet dla wyznaczonej chwili, choć miejsce może wypaść na oceanie, w rejonie polarnym albo po niewłaściwej stronie południka 180°, jeśli algorytm nie obsługuje granicy daty. Trzeba podać wariant średniej geograficznej.
„Kosmogram kontaktowy” w języku polskim
W polskich materiałach „horoskop kontaktowy” lub „kosmogram kontaktowy” zwykle oznacza kompozyt midpointowy. Tak używa tego określenia dokumentacja programu Urania oraz artykuły porównujące horoskop porównawczy z kontaktowym. Jednocześnie nazwa bywa stosowana szerzej wobec map relacyjnych.
W Afterlogy obowiązuje konwencja:
- „synastria” dla porównania dwóch map,
- „kosmogram kompozytowy” lub „kompozyt midpointowy” dla średnich pozycji,
- „kosmogram relacyjny Davisona” dla średniej czasu i miejsca,
- „kosmogram kontaktowy” tylko jako termin historyczny lub wyszukiwawczy, zawsze z doprecyzowaniem metody.
Horoskop pierwszego spotkania to inna konstrukcja
Jeżeli znany jest moment i miejsce spotkania, rozpoczęcia współpracy albo formalizacji relacji, można obliczyć horoskop zdarzeniowy. Nie jest to ani kompozyt, ani Davison. Zawiera rzeczywisty układ nieba dla zdarzenia, a jego osie zależą od miejsca tego zdarzenia, nie od miejsc urodzenia.
Metody nie tworzą rankingu zgodności
Synastria opisuje relację między dwiema odrębnymi mapami. Kompozyt grupuje odpowiadające sobie punkty przez midpointy. Davison oblicza niebo dla środka czasu i przestrzeni. Ponieważ wejścia i operacje są różne, sprzeczne pozycje nie są błędem. Nie należy sumować wyników metod do procentowej oceny relacji.
Pełne porównanie na jednym zestawie fikcyjnych danych znajduje się w artykule synastria, kompozyt i Davison na tych samych danych.
Bibliografia
- John Townley, The Composite Chart: The Horoscope of a Relationship, Samuel Weiser, 1973/1974; zob. rozmowę autora o wprowadzeniu techniki w 1973 roku. The Astrology Podcast, ep. 128.
- Robert Hand, Planets in Composite: Analyzing Human Relationships, Para Research, 1975/1976. Open Library.
- Ronald C. Davison, Synastry: Understanding Human Relations Through Astrology, Aurora Press, wyd. poprawione 1983, rozdz. 9, s. 244-322. Google Books.
- Astrodienst, „Chart Types”, definicje dwóch metod kompozytu. Astro.com, dostęp 24.09.2026.
- Wojciech Jóźwiak, „Synastrie”, rozróżnienie horoskopu porównawczego i kontaktowego w polskim użyciu. Taraka, dostęp 24.09.2026.
- Urania, „Często zadawane pytania”, uwagi o polskim terminie i różnicach algorytmów. Astrologia.pl, dostęp 24.09.2026.