Litery, żetony liczbowe i arkusz obliczeń imienia krok po kroku

Redukcja polega na dodawaniu cyfr wyniku, aż pozostanie wartość docelowa. Dla 38 będzie to 3 + 8 = 11, a po dalszej redukcji 1 + 1 = 2. To, czy zatrzymać się na 11, zależy od szkoły i miejsca obliczenia.

Trzy decyzje rachunkowe

Redukcja wymaga ustalenia: czy zachowujemy sumę złożoną, czy zatrzymujemy 11 i 22 oraz na którym etapie wolno redukować. Taylor traktuje 11 i 22 jako wyniki o własnej randze. Balliett również wyróżnia 11 i 22, lecz używa wcześniejszego pojęcia „liczb wolnych”, obejmującego u niej także 8 i 9. Nie należy przenosić późniejszej nazwy „Liczby Mistrzowskie” na każdą wzmiankę Balliett.

Przykład '38': '3+8=11'. Przy regule zachowującej 11 zapis to '38/11'; przy pełnej redukcji '38/11/2'. Przykład '58': '5+8=13', następnie '1+3=4', czyli '58/13/4'. Przykład '44': '4+4=8'; samo 44 może pozostać widoczne jako suma złożona, choć nie każda szkoła zachowuje je jak 11 lub 22.

Redukcja części i całości

'ANNA NOWAK' ma sumy członów 12 i 19. Bezpośrednio '12+19=31→4'. Redukując człony po drodze otrzymamy '3+10→3+1=4', więc wynik końcowy jest tu zgodny. W 'ŁUKASZ KOWALSKI' suma bezpośrednia wynosi '18+29=47→11', lecz przedwczesne przejście do '9+11=20→2' gubi 11 końcowego wyniku. Ten kontrast pokazuje, dlaczego kolejność operacji musi należeć do specyfikacji.

Cheiro zachowuje znaczenie liczby złożonej i jej wartości pojedynczej, dlatego zapis 22/4 nie oznacza dokładnie tego samego co 22 w terminologii Taylor. Liczba 33 jest szeroko wyróżniana w niektórych późniejszych szkołach, ale nie występuje jako równorzędna 11 i 22 w sprawdzonych partiach Balliett i Taylor.

Reguła Afterlogy dla przykładów Taylor

W artykułach opartych na Taylor:

Przykłady:

  • 47 → 4+7 = 11, zapis 47/11 lub interpretacyjnie 11/2;
  • 58 → 5+8 = 13 → 1+3 = 4, zapis 58/13/4;
  • 76 → 7+6 = 13 → 4.

Dlaczego moment redukcji ma znaczenie

Redukowanie każdego imienia i nazwiska osobno może dać inny wynik niż bezpośrednia suma wszystkich liter. Algorytm musi być stały. Sumy członów można pokazywać jako kontrolę, ale nie redukować przedwcześnie, jeśli przykład ma odtworzyć procedurę pełnej sumy.

11, 22 i 33

W analizowanym korpusie Taylor wyraźnie zachowuje 11 i 22. Nie znaleziono równorzędnej reguły dla 33. Dlatego Afterlogy nie nazywa 33 automatycznie liczbą mistrzowską w artykułach historycznych o tej szkole. Jeśli późniejszy autor zachowuje 33, trzeba podać jego nazwisko i wydanie.

Balliett stosowała własną kategorię „free numbers”, której nie należy automatycznie utożsamiać z terminologią Taylor. Cheiro natomiast zachowuje znaczenie liczby złożonej niezależnie od redukcji, więc zapis pełnej sumy jest u niego kluczowy.

Trzy odmienne decyzje rachunkowe

W praktyce trzeba rozdzielić: moment redukcji, wyjątki od redukcji i zachowanie liczby złożonej. Taylor sumuje i redukuje cyfry, zatrzymując 11 i 22 w określonych pozycjach. Balliett używa własnej kategorii „free numbers”, której nie należy bez kontroli nazywać listą liczb mistrzowskich. Cheiro redukuje do cyfry podstawowej, ale równocześnie zachowuje i interpretuje liczbę złożoną.

Przykład pokazuje wagę kolejności. Dla członów o sumach 29 i 18 dodanie najpierw daje 47 → 11. Redukcja osobna daje 29 → 11 i 18 → 9; dalsze potraktowanie 11+9 zależy od reguły. Wyniku nie wolno wybierać po fakcie. Wersja systemu powinna być ustalona przed rachunkiem.

Podsumowanie

W haśle „Redukcja liczb oraz obsługa 11 i 22” reguły i znaczenia pozostają przypisane do nazwanej szkoły oraz jej własnego słownika. Pełny zapis działania pozwala połączyć wynik z warstwą samogłosek, spółgłosek oraz z innymi liczbami portretu.

Bibliografia