Tabela na stronie 65

W rozdziale XII Cheiro’s Book of Numbers autor przedstawia alfabet, który nazywa „ancient Chaldean and Hebrew alphabet”. Deklaruje, że jego pochodzenie ginie w starożytności i przypisuje transmisję Chaldejczykom oraz Hebrajczykom. Dla rzetelnego opisu są to deklaracje Cheiro o własnej tabeli.

Układ wartości jest następujący:

Tabela nie biegnie cyklicznie A=1, B=2, C=3 aż do I=9. Jest odmienna od układu Taylor i od współczesnej tabeli pitagorejskiej.

Dlaczego wartość 9 nie ma liter

Bezpośrednio pod tabelą Cheiro wyjaśnia, że nie przypisuje żadnej pojedynczej litery do 9, ponieważ według dawnych mistrzów okultyzmu liczba ta reprezentuje w „Najwyższej Sferze” dziewięcioliterowe imię Boga. Z tego powodu pozostaje odrębna i święta.

Jednocześnie wynik 9 jest w pełni możliwy. Autor zaznacza, że jeśli suma liter imienia daje 9, stosuje się znaczenie z rozdziału o liczbie 9. Dotyczy to również liczb złożonych szeregu 9, takich jak 18 i 27.

Brak litery pod 9 nie oznacza więc braku dziewiątki w systemie.

Przykład LLOYD GEORGE

Cheiro podaje wartości:

• LLOYD: L(3) + L(3) + O(7) + Y(1) + D(4) = 18 → 9;
• GEORGE: G(3) + E(5) + O(7) + R(2) + G(3) + E(5) = 25 → 7.

Ponieważ osoba była powszechnie nazywana „Lloyd George”, autor łączy oba człony:

9 + 7 = 16/7.

Następnie odczytuje zarówno podstawową 7, jak i złożoną 16 z katalogu symboli.

Imię używane zamiast pełnego aktu

Cheiro pyta wprost, czy wszystkie imiona i nazwiska należy zawsze dodawać. Odpowiada, że kluczowy jest najczęściej używany zestaw imienia i nazwiska. Jeśli nazwisko dominuje w publicznym użyciu, może ono pełnić rolę liczby kluczowej.

Porównuje Lloyd George z Baldwinem. Samo BALDWIN daje:

B(2) + A(1) + L(3) + D(4) + W(6) + I(1) + N(5) = 22 → 4.

To 22 jest u Cheiro liczbą złożoną, nie master vibration w sensie Taylor.

Różnica wobec alfabetu Taylor

Ta sama pisownia może więc dać zupełnie inny wynik. Nie wolno liczyć liter tabelą Taylor, a następnie interpretować wyniku katalogiem Cheiro.

Polskie litery

Tabela obejmuje angielski alfabet A–Z. Przy polskiej pisowni potrzebna jest jawna reguła adaptacji, na przykład Ą→A, Ć→C, Ę→E, Ł→L, Ń→N, Ó→O, Ś→S, Ź/Ż→Z. Cheiro takiej instrukcji dla polszczyzny nie podaje; jest to współczesna decyzja metodyczna.

Najlepiej zapisać obie formy:

ŻANETA → ZANETA (wariant bez znaków diakrytycznych)

Następnie trzeba wypisać wszystkie litery, wartości oraz sumę, aby wynik dało się sprawdzić.

Procedura obliczenia

1. Wybierz imię rzeczywiście używane zgodnie z regułą Cheiro.
2. Ustal jednolitą transliterację znaków spoza A–Z.
3. Przypisz wartości z tabeli 1–8.
4. Dodaj litery każdego używanego członu.
5. Zachowaj liczbę złożoną i oblicz jej rdzeń.
6. Odczytaj oba poziomy w katalogu Cheiro.

Alfabet i katalog są jednym systemem. Właśnie konsekwencja między tabelą, formą imienia i interpretacją decyduje o poprawności rachunku.

Pełny przykład: JOHN SMITH

Cheiro pokazuje działanie tabeli na nazwisku używanym w życiu codziennym. Dla zapisu JOHN SMITH wartości układają się następująco:

Suma wynosi 1 + 7 + 5 + 5 + 3 + 4 + 1 + 4 + 5 = 35, a podstawa 3 + 5 = 8. Zapis źródłowy powinien zachować obie warstwy jako 35/8: 35 wskazuje dokładne ułożenie liter, natomiast 8 jest cyfrą podstawową.

Dlaczego liczy się imię rzeczywiście używane

Autor przywiązuje wagę do formy, pod którą człowiek jest znany. Pełne imię metrykalne, skrót, pseudonim i nazwisko publiczne mogą dawać różne sumy. W jego przykładach znaczenie ma nazwa działająca w obiegu społecznym, ponieważ to ona jest stale wypowiadana, zapisywana i rozpoznawana.

Praktyczny zapis analizy powinien zatem podać najpierw badaną formę imienia, potem tabelę liter, sumę złożoną i cyfrę podstawową. Sama końcowa 8 bez pokazania 35 zacierałaby poziom liczby złożonej, a użycie tabeli pitagorejskiej zamiast chaldejskiej zmieniłoby cały rachunek.

Bibliografia

• Cheiro, Cheiro’s Book of Numbers, rozdz. XII, s. 64–67.
• Czytelna wersja tekstowa — tabela i komentarz o 9.
• Ariel Yvon Taylor, Numerology Made Plain, 1926, s. 21–23 — porównanie tabeli cyklicznej.