Dlaczego używana nazwa ma znaczenie w systemie Balliett
L. Dow Balliett rozróżniała nazwę nadaną człowiekowi i nazwę, którą człowiek wybiera lub pod którą działa. W How to Attain Success Through the Strength of Vibration z 1917 roku obok „business name” wymieniała również „pen name”, czyli pseudonim pisarski. W jej systemie nazwa przyjęta dobrowolnie mogła być rozpatrywana jako osobny czynnik liczbowy.
To ważny motyw jej systemu: nazwa aktywnie używana otrzymuje własną wartość i może być czytana jako obraz roli, którą człowiek świadomie przyjmuje w życiu zawodowym.
Cztery różne warstwy nazwy
W analizie współczesnego przypadku trzeba rozdzielić co najmniej cztery warstwy:
| Warstwa | Przykład funkcji | Pytanie źródłowe |
|---|---|---|
| imię i nazwisko prawne | identyfikacja w dokumentach i rejestrach | Jaki zapis formalnie identyfikuje osobę? |
| imię używane | forma, którą posługuje się otoczenie | Czy jest to pełne imię, skrót, zdrobnienie czy drugi człon? |
| pseudonim | nazwa autorska, sceniczna lub zawodowa | Czy zastępuje nazwisko w publicznej działalności? |
| nazwa biznesowa lub marka | oznaczenie działalności, produktu albo organizacji | Czy klienci widzą ją częściej niż nazwę prawną? |
Warstwy mogą się pokrywać i wzajemnie uzupełniać. Pisarz może podpisywać książki pseudonimem, prowadzić działalność pod firmą zawierającą własne nazwisko i równocześnie promować serię produktów inną marką. Osobne obliczenie każdej formy pokazuje jej szczególną funkcję.
Jak rozwijać regułę Balliett
Balliett zalecała, by osoba potrzebująca „więcej siły” dobrała imię handlowe lub pseudonim prowadzący do jednej z preferowanych przez nią liczb: 8, 9, 11 lub 22. Współczesna analiza może rozwinąć tę regułę przez porównanie kilku form używanej nazwy:
- nazwa profilu w mediach społecznościowych;
- inicjały używane w logotypie;
- pseudonim zapisany w kilku alfabetach;
- wieloczłonowa firma z dopiskiem formy prawnej;
- marka należąca do zespołu, a nie jednej osoby;
- zmiana nazwy bez zmiany sposobu, w jaki zwracają się klienci.
Każdy wariant otrzymuje osobny rachunek i osobną rolę. Dzięki temu krótka reguła Balliett staje się podstawą wielowarstwowego portretu nazwy zawodowej.
Jak oblicza się wariant nazwy
Balliett stosowała cykliczną tabelę alfabetu angielskiego:
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| A, J, S | B, K, T | C, L, U | D, M, V | E, N, W | F, O, X | G, P, Y | H, Q, Z | I, R |
Warianty „Katarzyna”, „Kasia” i inicjał „K.” dają inne sumy, ponieważ wnoszą odmienne układy liter. Pokazanie ich obok siebie pozwala zobaczyć różnicę między pełną tożsamością, codzienną formą imienia i skróconym znakiem.
Przykład dla formy „KASIA”:
K(2) + A(1) + S(1) + I(9) + A(1) = 14, a 1 + 4 = 5.
Wynik 5 wnosi motywy ruchu, komunikacji, zmiany i elastyczności. Przy polskich literach warto zapisać zarówno formę oryginalną, jak i użyty wariant transliteracji.
Porównywanie wariantów nazwy
Kilka używanych form można ułożyć w czytelną sekwencję:
- pełne imię i nazwisko pokazuje szeroki fundament;
- forma codzienna opisuje sposób, w jaki osoba jest najczęściej przywoływana;
- pseudonim tworzy wybraną tożsamość publiczną;
- inicjały kondensują nazwę do krótkiego znaku;
- marka łączy osobę z konkretną działalnością lub ofertą.
Porównanie pozwala rozpoznać, które liczby pozostają stałe, a które pojawiają się wraz z nową rolą. Szczególnie interesujące są przejścia między liczbą pełnego nazwiska a liczbą pseudonimu.
Pseudonim i marka osobista
Pseudonim może skupiać publiczną tożsamość twórcy, eksperta lub przedsiębiorcy. Jego liczba opisuje sposób wejścia w relację z odbiorcami, podczas gdy pełne imię i nazwisko zachowuje szerszy ton osobisty.
Jeżeli pseudonim staje się także nazwą marki, można policzyć dodatkowo domenę, nazwę programu lub produktu oraz podpis używany w korespondencji. Powstaje wówczas mapa pokazująca, jak osobista wibracja przechodzi w język całego przedsięwzięcia.
Jak czytać poradę Balliett dzisiaj
Historyczną regułę można wykorzystać jako rozbudowane ćwiczenie porównawcze: sprawdzić, jak zmienia się wynik między nazwą pełną, używaną i zawodową, a następnie odczytać funkcję każdej z nich.
W duchu Balliett szczególnej uwagi wymagają wyniki 8, 9, 11 i 22. W innych rezultatach warto śledzić drogę redukcji oraz liczby pośrednie, ponieważ to one pokazują, z jakich jakości powstaje końcowa wibracja nazwy.
Źródła
- L. Dow Balliett, How to Attain Success Through the Strength of Vibration, 1917, rozdział „Business”, rekord i skany Biblioteki Kongresu.
- L. Dow Balliett, The Philosophy of Numbers; Their Tone and Colors, 1908, skan wydania.