Złoty glob nad sylwetą miasta jako symbol astrologii mundalnej

Domy w astrologii mundalnej porządkują tematy życia zbiorowego, sygnifikatory wskazują osoby i instytucje, a chorografia przypisuje regiony oraz miasta znakom i planetom. Są to trzy różne warstwy tradycji, których nie należy mieszać bez podania źródła.

Domy mundalne

Znaczenia domów wywodzą się częściowo z astrologii indywidualnej, ale zostały dostosowane do skali państwa. Dom 1 odnosi się zwykle do ludności i ogólnego stanu kraju, dom 10 do rządu i władzy wykonawczej, a dom 4 do ziemi, rolnictwa i opozycji wobec rządzących. Konkretne przypisania różnią się między podręcznikami.

DomCzęste znaczenia mundalne
1ludność, stan ogólny, tożsamość miejsca
2finanse publiczne, zasoby, skarb
3transport, media, sąsiedzi, edukacja podstawowa
4ziemia, rolnictwo, opozycja, zakończenie spraw
6praca, służby, zdrowie publiczne
7sojusze, przeciwnicy, stosunki zagraniczne
8dług, podatki, śmiertelność, cudze zasoby
9prawo, religia, szkolnictwo wyższe, zagranica
10rząd, głowa państwa, reputacja
11parlament, sojusznicy, cele zbiorowe
12więzienia, instytucje zamknięte, ukryci przeciwnicy

Tabela jest mapą pojęć, nie automatycznym słownikiem. Władca domu, planety w domu, aspekty i kontekst pytania mają znaczenie większe niż pojedyncze hasło.

Sygnifikatory planetarne

Słońce może symbolizować monarchę lub centrum władzy, Księżyc ludność i nastroje, Merkury handel, informacje i administrację, a Saturn ograniczenia, struktury i starsze instytucje. Takie przypisania są historyczne i zależą od mapy. W państwie demokratycznym urząd prezydenta, rząd, parlament i społeczeństwo nie powinny zostać zredukowane do jednej planety.

Współczesny opis powinien zaczynać się od instytucji i kompetencji prawnych. Dopiero potem wybiera się astrologiczny sygnifikator. Zapobiega to dowolnemu przenoszeniu znaczeń po poznaniu wyniku wydarzenia.

Chorografia

Ptolemeusz w księdze II Tetrabiblos przedstawiał związki znaków, planet i regionów świata. Późniejsi autorzy tworzyli własne listy dla państw i miast. Granice polityczne oraz nazwy miejsc zmieniają się, dlatego historyczna chorografia nie jest współczesnym systemem geograficznym.

Chorografię należy odróżnić od astrokartografii. Pierwsza jest tradycyjnym katalogiem symbolicznych przypisań. Astrokartografia oblicza geograficzne położenia linii planet na podstawie konkretnego momentu.

Zasada jawnego źródła

Jeśli interpretacja opiera się na określonym znaczeniu domu lub przypisaniu regionu, warto wskazać autora. Ramesey, Green oraz autorzy Mundane Astrology nie zawsze stosują identyczne definicje. Jawne źródło pozwala porównać szkoły i ogranicza pozorną pewność.

Bibliografia

  1. Claudius Ptolemy, Tetrabiblos, księga II, tłum. F. E. Robbins, 1940.
  2. William Ramesey, Astrologia Munda, 1653.
  3. H. S. Green, Mundane or National Astrology, 1911.
  4. Michael Baigent, Nicholas Campion, Charles Harvey, Mundane Astrology, 1992.
  5. Ptolemeusz, Tetrabiblos, księga II.